De in Hongarije woonachtige schrijver Jaap Scholten schreef met Horizon City een wervelende familiegeschiedenis – waarbij de appel niet zo ver van de boom gevallen bleek te zijn. In het gezin van herkomst werd er juist weinig over het verleden gesproken, ze leefden – in de woorden van Scholten – ‘als bezetenen vooruit’. In het interview voor BOEK Magazine vertelde hij ons hoe dat zo gekomen was: ‘Toen ik acht was beëindigde mijn stiefvader zijn leven. Over hem en zijn daad werd nooit meer gesproken. Het zwijgen maakt het groter. Het hele verleden werd taboe. Maar in stilte was zijn dood, zijn afwezigheid, het desperate van zijn daad, de wanhoop, des te groter in ons allen aanwezig; alleen spraken we er met geen woord over. Dientengevolge kan ik heel goed zwijgen, beter eigenlijk dan spreken. Dat maakt me geschikt om te schrijven. Ik kijk, ik luister.’